आमचें सुंदर गोंय
-नेहा नंदेश गोवेकार
पाचवेचार साडी न्हेसून,
आसा सोबीत चेडूं कशें;
मळबांतसून सूर्य फोटो काडटा,
दिश्टावत म्हण हांव भियेता.
तांबड्या मातयेचे मळ्ये फुल्यात,
पाचवेचाराचीं केळीं पिकल्यात;
दिसता हातांतल्या कांकणां सारकी,
नवी व्हकल जाल्ल्या सारकी.
दर्या ल्हारांचेर डुलटा,
माड आंमकां सावळी दिता;
खारें वारें काळजाक भेडटा,
सैमाचें देणें खोशेन खेळटा.
आंबे, कलिंगां, पणस, अनस,
फळांच्या रसान नटलां गोंय;
दसण, आबोली, जाय-जुये,
फुलांच्या परमळान लजता गोंय.
फुगड्यो, माडो नाच करतात,
संस्कृताय आमी जपोन दवरतात;
कांकणां-पोळयो पदेर हाडटा,
नुस्तेकार ‘पोक-पोक’ करून येता.
पर्यटक येतात हांगा,
पळोवपाक दर्या ल्हारा;
मजा करतात, उमळशीक भागयतात,
हासून-खेळून उमेदीन रावतात.
सुशेगाद चाय-पांव खावपी आमी,
कोंकणी गोंयांत उलोवपी आमी;
आसा हें दादोसकायेचें गोंय,
विस्वासान विणिल्लें, एकवटाचें गोंय!
….
गोंयां तुज्या मोगा खातीर
- सत्यवान जांगळी
सैमाची राखण करता
म्हादय आवयची जतनाय घेता
गोंयकारपण तिगयता
गोंयचे दायज सांबाळटा
गोंयां तुज्या मोगा खातीर
शेतां-भाटा सांबाळटा
नितळसाण राखता
गांव सांबाळटा
पुर्वज्याच्यो रिती रिवाज
सांबळटा
गोंयां तुज्या मोगा खातीर
उच्-निच, रंग-रूप,
जात-पात कसलोच
भेदभाव आमकां लागना
एकचारान रावतात
गोंयचे गूण गायतात
उदरगतीक पालव दितात
गोंयां तुज्या मोगा खातीर
अन्याया विरूद्ध आवाज उठयतात
काळखांत उजवाड फाकयतात
पर्यटकाच्या नांवान गोंयात येवन
खवदोळ घालता तांका
धडो शिकयतात जाल्यार
केन्ना केन्ना माफय करता
गोंयां तुज्या मोगा खातीर
सगळ्यां दिकांनी गोंयचें
नांव पर्जळीत करपाचो
यत्न करता,
आत्मनिर्भर गोंयची
सपनां पळयता…..!
गोंयां तुज्या मोगा खातीर
संसारांतल्या उंचेल्या
पावड्यार येवचें नांव गोंयचें,
आदर्श राज्य “गोंय” राज्य
हीं वळख आसची गोंयची
म्हूण आमी वावुरता
गोंयां तुज्या मोगा खातीर!
…
गोंयकारा रे गोंयकारा…
– लीना कुंकळेकर
गोंयकारा रे गोंयकारा
नीज गोंयकारा
म्हेळी जावक दिवक नाका
तुजी भांगरा कतृपा
तुजे व्हड तांकीर आयज
गोंय जाला उबे
तुज्या उजळ उबेक
संवसार तेकला तुजेंकडेन
पोटापाण्याक शेणलो जरी
त्या संवसारा कोनश्यानी
दुस्मानाची भोंवरी चलत
मूळ पीठार वेंर घालूक
गोंयची तुका आसची ओड
जसो मायचो पेजेघोट
गोंयकारा रे गोंयकारा
नीज गोंयकारा
म्हेळी जावक दिवक नाका
तुजी भांगरा कतृपा
गिरेस्त आमची संस्कृताय
आमका तीच रे जाय
सामाळ पूता आमच्या गोंया
व्हडपणा सासाय
आमचें गोंय आमचे उरू
व्हडपणाची जावन कुरू
गोंयकारा रे गोंयकारा
नीज गोंयकारा…
