कला-साहित्य

शीण

आयतारचीं कथा

– अतिशा सुर्लीकार  
ट्रिंग – ट्रिंग  बरोच वेळ फोन वाजून बंद पडलो. मातशे वेळान परत ट्रिंग – ट्रिंग – ट्रिंग सुरू जाले.विणा बाथरुमान न्हाताले.परत – परत  फोन वाजता ते आयकुन ते तशेच कपडे चडोवन ताकतीकेन भायर धावत आयले आनी फोन रिसीव केलो . “हेलो कोण उलयता ? हेलो –  हेलो” परत विणान मोबायलाची स्क्रीन चेक केली. फोनार नंबर अनवळखी.  अनवळखी नंबराचेर वळखीचोच आवाज ताच्या कानांत पडलो. “हेलो कोण उलयता ? “विणा हांव अवि उलयता” अशे प्रत्युत्तर आयले.  अवि तूं? म्हणत   विणाच्या हाताल्यान तुवालो जमनीर पडलो आनी केसांतले  उदक विणाच्या तोडांर  पाजरपाक लागले.

दिर्घ श्वास घेत विणान परत हेलो म्हळे. “Yes Avi tell wat happend n how r u?” अगो हांव आसा बरो wat about you dear? “आरे dear आसा जंगलांत”  म्हणत सदच्यावरी ताची हांवे फकणां केली आनी नकळत विणा  भानार आयले आनी ताका म्हळे  “So  इतल्या तेपान म्हजी याद कशी जाली.”?  ” काय ना गो ,तुका एक गुड न्युज दिवपाक फोन केल्लो”अविनाशान म्हळे.”Oh really! कसलो गुड न्युज ? विणान हासत अविनाशाक विचारले. “विणा I am blessed with the baby boy” अविनाशान ही आनंदाची बातमी विणाक सांगली. “ही खबर नवीन न्हंय रे म्हाका.पुनमाचो फेसबुक स्टेटस पळयल्लो हांवे. हाली जाल्ल्यो – गेल्ल्यो सगळ्यो खबऱ्यो सोशियल मिडियाचेर कळटा न्हंय रे. तुज्या लग्नाचीच खबर पळय , तुंवे सांगले ना म्हण किदे जाले  social media चेर हांवे तुजे लग्नाचे फोटो पळयले न्हंय ,  विणान अविक थोंमणो मारीत म्हळे. Anyways अवि hearty congratulations to you.”ही उतरां म्हणटना विणाच्या दोळ्यांतल्यान वझरो पाझरलो. फोनार अवि हेलो – हेलो करीत रावलो पुण विणा मात  काय खीणांक मदांवले . मातश्या वेळान दोळे पुशीत ताणे आविक जाप दिली “हेलो अवि सांग आयकता हांव वॉयस क्रेक जाता रे नेटवर्क प्रॉबलेम आसा हांगा. तुका मागीर करता हांव फोन” म्हणत विणान फोन कट केलो आनी नकळत विणा  भुतकाळाच्या हुंवारांत  व्हावत गेले. आजकालच्या नेणट्यांक  जांव जाणट्यांक फेसबुकाचे सामके पिशें आनी तशेच  पिशें  विणाकुय आसले . जाल्ल्यो – गेल्ल्यो सगळ्यो गजाली ते फेसबुकार अपडेट करताले. फेसबुकाचो स्टेटस ऑपडेट केल्याबगर ताचो दीस सुरूच जाय नाशिल्लो . एक दीस फेसबुक चाळटना कोणाची तरी फ्रेंड रिक्वेस्ट आयली. रोखडीच पळयनासतना विणान ती एक्सेप्ट केली. विणांक आपल्या फ्रेंड लिस्टाचो नंबर वाडोवपाचो आसलो न्हंय . फ्रेंड रिक्वेस्ट एक्सेप्ट करताच रोखडोच ताचो मेसेंजेर वाजलो Hi! मेसेज पळोवन विणानुय रिपलाय केलो hi! परत मेसेंजर टिंग जालो “how r you?”विणान परत जाप दिली I am fyn wat abt u? अशे शब्दांन शब्द जुळत गेले. टिंग टिंग करीत मेसेंजर दीस रात वाजत गेले. र. दोंघायचीय इश्टागत वाडत गेली. मानांत भावनांचो वळेसर गुंतत गेलो आनी मोगाचो दरवळ  विणाच्या काळजांत परमळपाक लागलो..

 अविनाश इंजीनीयर आशिल्लो आनी विणा लेक्चरर. सकाळ सांज दोघांयचे फोन चालूच आसताले. अवि ताची काळजी घेता ती पळोवन तांचेमदी भावनेचे घट्ट  नातें निर्मल्ले . हळुहळू पावलां मुखार पडली. अविक शेनवार आयतार सुटी आशिल्ल्यान दर  शेनवारां तांचो लोंग ड्रायव आसतालोच.  लोंग ड्रायव म्हणटात विणा सामके खुश जाताले .वतना तर सामके खेळत नाचत वताले येतना मात  अवि पासुन पयसावतले  म्हण  बावलेल्या फुलावरी ते  सुखताले. . दोंघायनी एकमेकांक “आय ल्हव यू” जरी म्हटले ना तरी दोघांचोय भावना त्योच आशिल्ल्यो. दोघांकुय एकमेकाचो सहवास आवडटालो. लोंग ड्रायवाक विणाक व्हेले म्हण अविन ताचो केन्नाच गैर फायदो घेवना. दर्या तळपार बसुन ताचो हात हातांन घेवन सतत गजाली आनी विणाची फकणां करप. दर्यार चड वाट चलल्यार विणाचे पाय दुखचे न्हंय म्हण ताका उखलुन वेंगान धरुन चलत रावप आनी विणा आपले हात ताच्या भौवतणी घालुन ताका पळयत रावप .हो दर वेळेचो नियम जाल्लो. अविक विणाची केन्नाय याद आयल्यार  “आवट – ओफ –  द –  व्हे ” येवन तो सकाळ फुडे लेगीत विणांक कॉलेजीन पावपाच्या निमतान ताका मेळून ऑफीसाक वतालो. अविची हीच  “आवट – ओफ –  द –  व्हे ” थटाकणी विणाक खुप आवडटाली .

एकदीस  अचकित अविचे प्रोमोशन जाले. ताणे विणाक फोन करुन ही आनंदाची बातमी सांगली.विणान ताची पोटभर तोखणाय केली. प्रमोशन जाल्ल्यान अवीची बेंगलोर बदली जाली.

दीस उलघले सद्दा अविचो फोन चालू विणाय ताका फोन करताले. मदी सुटी घेवन अवि बेंगलोरच्यान गोंयात येतालो आनी चडसो वेळ विणा बरोबर सारयतालो.अशी केन्ना चार वर्सा सोपली ते कळ्ळेच ना.  कितले दीस अशीच रावतली आता लग्न जावन सेटल जावप अशे विणाक दिसपाक लागले.

” अवि घरची सगळी फाटीक लागला किदे करप ? आडकळत विणान अविक प्रश्न घालो. “इतकी घाई किद्याक?  हांव तुका सोडून खंय वचपा ना.” अशे म्हणत अविन पान परतिले.

दीस उलघले आनीक एक वर्स सोपत आयले. अविच्यो मेसेजी उण्यो जायत गेल्यो. फाटली चार वर्सां दोघांयचे “लास्ट सीन” समानताय आसताली आनी आता मात सगळेच बदलुन गेले. हळुहळू अविचो कॉन्टेक्ट विणाकडेन सोपत आयलो काय सोपयल्लो हो प्रश्न आजमेरेन सुटलो ना. विणा भितरल्यान खचत गेले. मोनेपणाचे सवंग रंगयत विणा कामांत व्यस्थ जाले.कामात ताची मेहनत पळोवन ताका बडटी मेळ्ळी. ” देवा इतले सगळें तुवे म्हज्या पदरांत घातले अविक किद्याक चुकयलो?” हो शीण मात ताच्या मनांत कायम आसलो. एकदीस फेसबुक चाळटना “पिपल यू मे नो” हातुन पुनम अवि कोलगांवकार हे नाव विणाच्या नदरेंत पडले. बेटेच विणान त्या नावार क्लिक केले आनी पळयत तर पुनम अविची बायल हे पळोवन विणाच्या विस्वासाचो विस्फोट जालो आनी ती गांज ताच्या कानांत गुजगुजपाक लागली. . तांच्या लग्नाचे फोटो विणान पुनमाच्या ऑकांवटार पळयलो. एकदम ताच्या आंगार काटो फुल्लो तो धपको पचोवपा सारखो नासलो. अविचे हे रुप पळोवन विणा भितरल्यान पोखरत गेले. विणा हांतरुण घेवन पडले.घरच्यानी देव – दोतोर सगळें केले पुण ताच्या दुयेंताचो थांगपत्तो कोणाक लागलो ना. ” आपले किदे चुकले “? ह्या प्रश्नाच्या सापळ्यातल्यान ते केन्नाच भायर पडले ना. अविचो शीण साशणांक विणाच्या मनांत उरलो.  ट्रिंग-  ट्रिंग- ट्रिंग – ट्रींग फोन वाजलो आनीक भुतकाळाच्या भौवऱ्यांत घुस्पल्ले विणा भानार आयले. जमनीर पडिल्ल्या  तुवाल्याक भिजील्ले तोंड पुशीत ताणे फोन उखल्लो.

Share

Related Articles

One Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
error: Kindly Dont Copy !!