कला-साहित्य

हांव मदलो

(आयतारचीं कविता)

– ऐश्वर्या भरत नायर

पोरसांतली केळ वियेली
खोशयेचें वारे लवणलें
जल्मलो तिसरो स्वास
विसंगतीचें लागलें दुवाळें

जाली वर्सा बारा म्हाका
तुवें हाडलो शर्ट म्हाका
आवयच्या सोबीत पोलक्यापरस
कायत दिसुना तेन्ना म्हाका

स्वातंत्र्य खंय मेळ्ळे आमकां
भेदभावाच्या फासार चडयलें आमकां
मोगाची आस्त नासली आमकां
मान्यताय दिवचीं आसली आमकां

हिजडें आमी जाले खरें
भिकेक तुमीत बसयलें रे
दादलेपण गाजोवपी समाजान
आमकाच भश्टे केले रे

अपमान हिमसाण घेयत
जगत आमी आयलें
कोयराच्या डब्यांनी चलतालें
तिरस्काराच्या बंदखणीत सोपयलें

हिजडो, झक्को, गांडु
म्हूण साकार तुमी वाटली रे
अनाडी जाले कुडे खंय
शिकिल्ल्यानी कितें केले रे?

दोन पाय दोन हात
दोन दोळे एक कान
नोकऱ्यांक जाय ते तुमीच
पिडुंकारांक जाय ते आमीत

दिले सरकारान अधिकार
दिले समाजान अत्याचार
भोगलें आमीच हिनचार
आमी केलो तुमचोच जयजयकार

परिवारीक सुखाचो तुमकां विडो
आमी मात कुसांचो किडो
तुमित नांव दवरिल्लो
हांवच तो हिजडो.

तुमच्या दोन लिंगामदी
अस्तित्व आमचें शेंणलां
घेतना सोद आमचेमदी
प्रस्न एक उप्रासला आमी कोण?

सैमीक देणगी ही आमकां
शापीत तू थारोव नाका
काळीज आशिल्ले मनिसुच आमी
हिजडे म्हूण हिणसांव नाकात.

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
error: Kindly Dont Copy !!