आयच्यो खबरोकॅम्पस खबरोगोंयफीचरमनरिजवण - खेळसाहित्य - संस्कृतीहायलाइट

पांचवे सपन ; सैमाक नमन

  • अतिशा सुर्लीकार

गोंय म्हजें सुंदर गोंय . म्हान कवी मनोहराय सरदेसाय हांणी ” गोंय म्हजी व्हकल कशी पांचव्या चुड्यान भरलेली ” अशे म्हळा. कवि बाकीबाब बोरकार हाणी गोंय म्हळ्यार दक्षीणेंतलें नंदनवन म्हणलां.गोंयचे सैमुच मनभुलयणे.जो गोंयात येता तो गोंयच्या मोगान पडल्याबगर रावना.
खरेच कांय पांचवे सपन आमी जपला? रानरुखावळीन भरिल्ले पांचवे म्हजें गोंय. हाली हो #पांचवो देखावो गोंयच्या किंचीत गांवच्या कोंपयानी पळोवपाक मेळटा. सैमकाकडेचे आमंचे नातें हाली पयसावत आसा. उदरगतीच्या नावांन कांक्रिटाच्या जंगलात मनीसजात खंयतरी शेणत गेला. हांवपणाचो स्वभाव आमंचो सैम इबाडपाक लागला.
दर वर्सा सणांपरबांक प्रदुशण कमी करपाचो आमचो पुरेपूर नेट आसता. सणांपरबांक इको फ्रेंन्डली परबों मनोवपीचो नारो लागता.
सण म्हणटांच चवथ कशी विसरु येता. चवथ हो गोंयचो मुखेल सण आनी आमी गोंयकार हो सण व्हडा दबाज्यान मनयतात. ग्रीन गणपती, मातयेचो गणपती , प्लास्टर ऑफ परीस , वा फोग फोगेट्यो न वापुरपाची प्रतिज्ञा आमी घेतात पुण आमी इको फ्रेंन्डली परब मनोवपाची कितपत जबाबदारी घेता ?
“मातयेतले सपन मातयेंत रिंगले
पांचवे सपन सैमान रंगले”
“Green Ganapati” पांचव्या गणपतीची कल्पना विस्मयकारक. आमंच्यो काल्पनिक काणयो खुबुच रंगता पुण वास्तविक परिस्थिति वेगळी , जशे नव्याचे णव दीस. काल्पनिक स्थिती वास्तवान बदलपाक खुब कमी मनश्यां आमंका वावुरतना दीसतली. किंचीत वाठारानी, नुकतोच ह्या कल्पनेचो विकास जावपाक लागला ही बरी गजाल पूण उरिल्ले मात येऱ्या म्हज्या मागल्या.
पयर देड दिसाचे गणपतीचे रावणे सोपले . गणपती विसरजनावेळार जी फोगाची करंदाय जाला तातुन हवा तशेच ध्वनी प्रदुशण जाले. ह्या आवाजान मानसिक तसोच शारीरिक त्रास वाडटा. तळे, तळयो, वा दर्यांर जेन्ना लोग विसरजन करपाक वतात तेन्ना सरभौवतणचे वातावरण , थंयची घरादारां धूंवरान घुस्मळटा.जाणट्याचो तसोच नेणट्यांचेर भंयकर परिणाम जातात. काय गावांनी नाचत गाजत, फोग – फुगेट्यांचो जाळ घालीत फात्यापारार गणपतीचे विसरजन करता..रात सोपली तरी डोळ्याक डोळो लागना . चवथीचो सण वर्साक एकदाच येता हातुन शंकाच ना आनी आमी आपली उमेद भागसर दुमषेण काडटा हातुन आमंचे खंयच चुकना. फरक इतलोच जर आमी आमच्या प्रतिज्ञेच्या मऱ्यादेंत , शीम – मेर हुपीनास्तना वावुरली जाल्यार कदाचीत मनांत हें धादोसपण उरतले की खंय तरी आमंच्या प्रतिज्ञेचो आमी मान राखलो. “बूँद – बूँद से सागर बनता है”। आमंचो ल्हान प्रयत्न आनी कर्तव्याचे पावल जर आमी उखलले तर कदाचीत “इको फ्रेन्डली परबों पळोवपाचे सपन आमंचे चड पयस उरचेना.
, ती तशीच जपली जाल्यार सैमाकडचे नातें आमंचे अखंड उरतले .सैमाच्या कायद्यांचे उलंघन केल्यार सैमाचो कोप जातलो आनी ताचे लुकसाण आमंका तशेच आमंच्या येत्या पिळगेग भोगचे पडटले. ह्या वर्सा सैमाचो हो कोप आमी सगळ्यानीच अणभवला.
ह्या वर्सा पावसान असो नेट धरला की विसरजना वेळार काय लोकांची दर वर्सा प्रमाण फोग मारपाची आस भागली ना. सगळ्यांचो फोग पावसान शेळेलो. निरंतर पडट्या उंटगराच्या पावसार फोग मारपाक शक्य ना म्हण फोंगाची होळी उणी जाल्या .कदाचीत सैमाचो संकेत हो पावस स्वताच धुमशेण काडपाक लागला आनी फोग पेटोवप्यांच्या विरोधांत तो स्वता वावुरपाक लागला.
चवथ ते अनंतचतुर्थी मेरेन अदीमदी फोगाची होळी सगळीच खेळटली. बेबद्याचो सोरो सोपेपणान सुटना ना पुण ते अशक्य ना तशेच फोग बंद करपाक आमंका जमचेना. आपल्याच उमेदीर विरजण घालपाक आमंका कोणाकुच आवडचेना पुण काळाची गरज ही. जांव दिवाळी जांव चवथ सैमाची जतनाय घेवन जर आमी वावुरली जाल्यार हातुन फायदो आमचोच.

Share
Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your e-mail address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
error: Content is protected !!
Close