आयच्यो खबरोकॅम्पस खबरोखबरोगोंयफीचरमनरिजवण - खेळविचारसाहित्य - संस्कृतीहायलाइट

विष्णू वाघ…..विविध आयामी

– हेमा नायक

विष्णू वाघ नावाचें एक वादळ (24.07.1964 – 08.02.2019) फाटल्या पन्नाशेक वर्सां गोंयचे हे भुंयेर येवन गेलें आनी त्या वादळान जो थयथयाट घालो ते भिरांतिचो बऱ्याच जाणांनी धसको घेतलो. ताचे कडेन उक्ती चर्चा करपाची कोणाक कापस्ताद तेन्ना जाली ना वा ताका वादांत हारोवप तो जितो आसतना कोणाक जमलें ना. तो बुदवंत, हुशार हेंवूय सगळ्यांक खबर आशिल्लें. सृजनशीलतेंत पारंगत असो विष्णू, चलता भोंवतना नवनव्यो गीतरचना निर्मुवपी एक बरो कवी, नाटककार, वेळा प्रसंगार कुशळ अभिनय करून प्रेक्षकांक रिजोवपी कलाकार हेंवूय सगळ्यांनी पारखिल्लें. ताची गोड वाणी आनी ताच्या ओंठार घोळटाली सरस्वती सगळ्यांक धूंद करताली पूण तो सरस्वतिचो पूत म्हणटना जायते जाण कचरताले. ताची अशी तोखणाय करपाचें धाडस कोणाक नासलें. कित्याक? ताचीं कारणां जायतीं आसात आनी तिंवूय सगळ्यांक खबर आसात.
विष्णू वाघ आज आमचेमदीं ना, पूण ताणे जो विचार भौसाक दिलो त्या विचारान भोवजन समाजाक जाग आयलीच पूण बाकिच्यांकय सत्याचो दिश्टावो जालो. समाजाक हीच दिशा दिवपाक विष्णूचो हो अवतार आशिल्लो अशें म्हणल्यार अतिताय जांव नये. आपणाक फावता तो अधिकार झोपून घेवप आनी आपणाचेर घडटा त्या अन्याया आड आवाज उठोवपाक निर्भीड जावप ह्यो गजाली ताणे करून दाखयल्यो.
लेखक म्हण अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याचो विष्णून पुराय उपेग केल्लो. आपल्या भोंवतणचो समाज जो कोणा दुसऱ्याच्या पोशांत उदक पियेता तांकां स्वाभिमानान जगपाचो मंत्र दिवपाचो यत्न ताणें आपल्या साहित्यांतल्यान केलो. ‘सूदिरसुक्त’ पुस्तकांतल्या ताच्या कवितांनी हेंच जाणवता. ज्या उच्च समजुपी समाजान ह्या समाजाचेर शेक गाजयलो ताचीं उणी दुणी काडिल्ल्यान हो समाज चाळवलो. ह्या समाजान अशेंच रावपाचें ही तांची सुप्त इत्सा आसली. माड पाडपाक पाडेली मेळनात, शेतांत कामाक कामेरीं मेळनात, घरांत वावराक वावराडी मेळना, घरकामाक चेडूं मेळना ही भास खंयच्या समाजाची? तांचीं भुरगीं आतां कॉलेजीनी वतात म्हण हिणसावपी ह्या वयल्या समाजान केन्ना त्या खालत्या समाजांतल्या लोकांक प्रतिष्ठेन जगपाच्यो रित्यो सुवाती भरून काडपाची तजवीज केली? विष्णूची तल्लफ बुद्द, शिक्षणांतली हुशारी, कलेंतली कुशळताय कितलेतरी उच्च प्रतिची आसली. ही खंत ताच्या काळजांत तोंपून उरली आनी ती साहित्यांतल्यान भायर सरली जाल्यार ताका बामणव्देश्टो कित्याक म्हणचो?
विष्णून हे अन्याय पयस काडपाचे खर यत्न केले. आज ताका लागून ह्या समाजाक सगळीं मळां उकतीं जाल्लीं आसा. ताचो बरो उपेग करून घेवप जाच्या ताच्या हातांत आसा.
विष्णून कोंकणी भाशेक विरोध केलो ना तर कोंकणी भास आपली म्हण मिरयतल्या मूठभर लोकांचे सुवार्ती प्रवृत्तीक ताणें विरोध केलो. विष्णूचे कोंकणीक तळागळांतल्या लोकांच्या ओंठार घोळटले भाशेचो अर्क आशिल्लो. एका उतराक कितलीशींच उतरां विष्णुच्या ओंठार घोळटालीं. हीं उतरां कोंकणीच्या शब्दकोशांत वा परिभाशाकोशांत सापडचींनात, कित्याक तर ते कोश तयार करपी वेगळे. तळागळांतले न्ही. कोंकणिचो विस्तार सगळ्यांनी स्विकारपाची गरज आसा. विष्णू हेंच सांगपाक सोदतालो. पूण ह्या सभाग्यांक सांगतलो कोण?
विष्णू एखाद्या जातधर्माच्या आड केन्नाच नासलो. तो आशिल्लो सामाजीक, अर्थीक, जातीय असमानतायेआड. ही वेवस्था ताका खपनाशिल्ली. देखून तो साहित्यांतल्यान, कलेंतल्यान उकतावपाचो यत्न करतालो आनी आपले परीन ताणे ते केलेंच.
हांव जातीन बामण आसूनय तो म्हजें बरें मागतालो. हांव कोंकणीमोगी आसूनय ह्या विशयांचेर केन्ना आमचें बिनसलें ना. म्हजें केन्ना वायट जावंचें न्ही अशें ताका सदांच दिसतालें. ताचे हे मायेक कसल्या नात्याचो अर्क दिवप ताचो थांग म्हाका केन्नाच लागलो ना. पूण म्हजेर आयिल्ल्या संकटा वेळार वा उपराशिल्ल्या अडी अडचणी वेळार विष्णून धीर दिल्ल्यान म्हाका ताचो बरोच आदार दिसतालो.
अशा ह्या विष्णूचो आज जल्माचो दीस.

जाणा जा विष्णू, तुवें घाल्ल्या विचारांचीं बियां प्रत्यक्षांत रुजून आज किल्लून आयल्यांत रोपां. नवी पिळगी पळोवन घेतली कोण तीं माड्डीता आनी मस्तिता तीं. काळ कोणाक सोडचो ना. तुजी सासाय सावळी जावन गोयांत घुंवत आसा, ती घुंवत उरतली.

Share
Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your e-mail address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
error: Content is protected !!
Close