आयच्यो खबरोकॅम्पस खबरोखबरोगोंयफीचरविचारसाहित्य - संस्कृतीहायलाइट

बाकिबाब : याद

– अतिशा सुर्लीकार

“त्या दिसा वडाकडेन गडत तिनसना
मंद मंद वाजत आयली तुजी पांयजणा”…
कोंकणी आनी मराठी भाशेतले पद्मश्री विजेते कवि बाकीबाब म्हणटाच प्रत्येकच्या तोंडात बाकीबाबाली ” पांयजणा ” गुणगुणल्याबगर रावना. बाकीबाब हे गोंयच्या साहित्य खाणीतले तशेच गोंयचे मातयेंत लिकलिकपी एक अनमोल रत्न. साहित्य मोगी तशेच उत्कृष्ट कविचो जल्म ३० नोव्हेंबर १९१० बोरये गांवांत जालो.तांचे पुराय नाव बाकीबाब बालकृष्ण बोरकर. बाकीबाबले बालपण धार्मिक वातावरणात चंवरले. महाराष्ट्रातल्या संताची संत – गीतां , धर्मग्रंथ वाचन, किर्तन, आनी भजन करप तांची पद्धत आशिल्ली. बाकीबाबाल्या घरांत अभंग तोंडपाठ करप आनी तो सादर करप हो नेम प्रत्येक घरच्या भुरग्याचेर लागू.
एकदा अशे घडले , अभंग म्हणपाची पाळी बाकीबाबांची आशील्ली ,बाकीबाब आपली तयारी करुन आयल्ले पुण जाले अशे की ज्युस्त त्याच वेळार ते आबुज जाले आनी अभंग विसरले, किदे करचे हें तांका कळना जाले आनी नेर्वोझ स्थीतीन बाकीबाबान नकळत स्वता एक अभंग रचलो . जम्मील्ले सगळे लोक अभंग आयकुन सामके अजाप जाले , आनी त्याच जमील्ल्या लोकानी बाकीबाबांक आनी अभंग रचपाक लायले आनी अप्रुप म्हळ्यार बाकीबाबान अभंगाच्या निमण्या कडव्यांक “बाकी म्हणे” असो एक अभंग रचलो.
बाकीबाबांची आवयभास कोंकणी, ताणी दुसरी मेरेन आपले शिक्षण मराठीन आनी फुडले शिक्षण पुर्तुगेज भाषेत केले. ताणी पुर्तुगेज भाषेन शिक्षक पदवी मेळयली. घरची आर्थीक स्थीती ,पैयशांची गरज आशिल्यान बाकीबाबान नोकरी करपाचे थारायले . १९३० ते १९४५ शिक्षक म्हण ताणी गोंयच्या खुबश्या शाळांनी नोकरी केली. मुखार ते गोंयातल्यान मुंबई गेले थंय ताणी ” पोरजेचो आवाज ” , “आमंचा गोमंतक ” ह्या नेमाळ्यांचे संपादन केले. नोव्हेंबर १९५५ ते १९७० निवृत्त जायसर बाकीबाबान आकाशवाणीर काम केले .
बाकीबाबान साहित्य मळार फक्त कविताच फुलयलो ना तर ताणी कादंबरी, कथा,ललित लेख, चरित्र चित्रणा ,अणकार अशे साबार तरेचे साहित्य किल्ल्यले जे भरपूर फळले- फुल्ले आनी तांचो परमळ साहीत्य मळार आजलेगीत तितलेंच टवटवीत आसा जितलें तांच्या रोवणेवेळार आशिल्लो.आपलो पयलो कविता झेलो “प्रतिभा ” पिरायेच्या वीसाव्या वर्सा उजवाडाक हाडलो.मुखार तांचे “जीवनसंगीत “, “दुधसागर”, “आनंद भैरवी “, “चित्रविणा “, “बोरकारांची कविता”, आदी अशे साबार कविता झेले उजवाडाक आयले.बाकीबाबान कविताच न्हंय , “पावलापुर्तो प्रकाश “, “चांन्याचे कवाडसे “, “मावळटा चंद्र ” , “अंधारातील लाटा ” कथा, नवलिका बरयलो .”आनंदयात्री रविंद्रनाथ ” ,”महामानव रविंद्रनाथ”आत्मकथा, “आम्ही पाहिलेले गांधीजी “, “म्हाजी जीवन यात्रा “अणकारीत पुस्तकां मराठीन रचली.बाकीबाबान मराठीच न्हंय तर कोंकणी साहित्यान भरपुर योगदान दिला .”पांयजणा”, “सासाय”, “कंठमणी ” कविता झेले उजवाडाक आयले. “गीता प्रवचन “, “गीते”, “वास्वदत्त – एक प्रणय नाट्य”, ” पैगंम्बर “, “संशय कल्लोर “, “भघवान बुद्ध”, कोंकणी काव्य संग्रह अणकारीत केले.
बाकीबाब बोरकारान फक्त साहित्य मळारुच न्हंय तर स्वातंत्र्य चळवळीत लेगीत आपले योगदान दिला .गोंयचेर पुर्तुगेजांचे राज्य च़लताले. १९४६ सालांत डॉ राम मनोहर लोहीयान गोंय स्वातंत्र्य करपाची चळवळ सुरु केली. बाकीबाबान फाटीफुडे कांयच चितिनास्तना ह्या चळवळींत भाग घेतलो. गोंयच्या स्वतंत्र चळवळीक जसो नेट आयलो तसोच बाकीबाबल्या लेखणी घोंसार आयली आनी त्या वेळार ताणी बरयल्ली ” गोंयात लोहीया आयलो रे “हीं कविता प्रसिद्ध जाली.देशभक्ती , सैम, विशयसक्त ,मनन करपी, खोल आनी दुख्खी भावना उकतावपी अश्यो सबार विशयांचेर भोवरंगी बाकीबाबान कविता रचल्यो. बाकीबाबा फक्त गोंय आनी महाराष्ट्रातले कवि न्हंय तर अखिल भारतातले म्हालगडे कवि.तांचो साहित्य मळावयलो वावर पळोवन सरकारान तांच्या साहित्य आनी शिक्षण मळावयलो वावर पळोवन तांका भारतालो चौथो श्रेश्ट पदमश्री पुरस्कार भेटयलो तशेच भारत स्वंतत्रतायेच्या चळवळीत बाकीबाबांचो प्रशंसनीय वावर पळोवन १९७४ ” तामपत्र ” पुरस्कार भेटोवन तांचो भोवमान केलो. साहीत्य मळार बाकीबाबान भरपुर वावर केला. तांच्या “भविन ” नवलिकेक मराठी साहित्य समेलन तर्फे भांगराळे पदक दिवन तांचो भौवमान केला .साहित्यान घोळ्ळील्ले ते म्हालगडी आपलो मोलादिक वावर आमंका सोपोवन ८ जुलय १९८४ ह्या दिसा संवसारातल्यान अंतरले. तांचो साहित्यीक वावर , मोलादीक लेखणेंत तांची सया झळकता. ताच्या प्रत्येक शब्दान शब्दाक ते आसपावतात.

Share
Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your e-mail address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
error: Content is protected !!
Close